16 Feb 2010 13:43 - Nepal
Namaste!
Varanasi was leuk, maar we waren superblij toen we met de bus vertrokken richting Kathmandu. Die blijheid werd wat verminderd toen: de bus een uur te laat vertrok, de bus om het uur stopte, de bus na 3 uur helemaal niet meer verder ging, we daarna 3 uur moesten wachten op de volgende bus, we tijdens het wachten werden aangestaard door 300 Indiers en we pas om 3 uur snachts bij de grens aankwamen. De volgende ochtend vertrok de bus om 6 uur en pas 13 uur later kwamen we aan in Kathmandu. Het vreemde was dat het gewoon de hele dag regende, in de 3 en een halve maand die ik er 2 jaar geleden was heeft het z'n 2 uur geregend in totaal! De stemming was dus aardig tot het nulpunt gezakt...(en laat ik maar niet beginnen over de zitplaats die ik had in de bus, die is het niet waardig om de naam zitplaats te krijgen)
Maaarrrr...na een frisse douche smaakte de pizza bij de roadhouse als de beste pizza die ik ooit gehad had! We waren in Kathmandu, yeah!
De dagen erna hebben we vooral in Thamel of in de zon doorgebracht. Niet eens omdat we lui waren, maar omdat het meegebrachte souvenir vanuit India niet wilde verdwijnen(al kan ik nu eindelijk zeggen dat ik me weer wat fitter voel).
Omdat we toch onze plannen wilde uitvoeren zijn we maandagochtend vertrokken naar Dhading, Nalang Patle. Het minibusje moest nogal vol, dus ditmaal had ik 1 bil om op de zitten en geen rugleuning. Gelukkig kwamen we in de file en zaten we met zijn 28en in een 20 persoonsbusje dus het was een fijne busrit.(dit is sarcastisch bedoelt, vergis je niet:) )
En toen stond ik weer beneden aan 'de' berg. Mijn god, ik was zeker vergeten hoe hoog het was want het zag er onmogelijk uit! Maar met frisse moed zijn Kim en ik begonnen en 3,5 uur stonden we boven. Bezweet en met zere voeten maar het uitzicht was geweldig, fantastisch, onbegrijpelijk en onvergetelijk mooi. Na een kop thee en een warme douche (dit is luxe!)was het alweer tijd om te gaan eten. Samen met de huidige vrijwilligers gingen we bij Ama eten, de beste Dahl Bhaat van Nepal. Het was weer zo hetzelfde als twee jaar geleden, superleuk. Daarna een spelletje mens erger je niet gespeeld, ik haat het. Toen zijn Kim en ik terug gelopen naar het resort en hebben we heerlijk nog even buiten naar de sterren gekeken. Ook dit was weer geweldig, fantastisch, onbegrijpelijk en onvergetelijk mooi. De volgende morgen hadden we weer een lekker ontbijt bij Ama en toen was het alweer tijd om terug naar beneden te lopen. Ook al doen je voeten dan ook echt pijn, het gaat zoveel makkelijker. Bijna aan het einde durfde Kim niet meer zo goed verder want ze dacht dat ze een hagedis naast het pad zat. Zonder grapjes, het was dus een slang van minstens een meter lang! Wel eens twee meisjes gillend een berg af zien rennen???
Na 5 minuten wachten beneden kwam de bus en we hadden heerlijk de ruimte. Later was er nog 1 plaatsje vrij naast mij en kwam er een oudere Nepalese man in de bus. Hij durfde niet naast mij te zitten(en ik zat er bij als een engeltje)dus de busboy gaf hem even een duwtje in de goede richting. De hele bus had in ieder geval weer wat leuks te vertellen als ze thuis kwamen. Deze busreis was zo relaxed met mooie uitzichten en angstige momenten als we langs de rand reden dat alle helse busreizen weer (bijna)vergeten zijn!
De laatste dagen in Kathmandu willen we nog naar de Boddha(monkeytempel staat in de stijgers dus die slaan we over), Sankhu om het nieuwe kindertehuis te bekijken en natuurlijk nog wat shoppen, in de zon zitten, lekker eten en genieten van dit fantastische land!
liefs Monique
En jij zij nog dat er alleen maar panters waren op die berg....kom ik gewoon een slang tegen!!!
leuk om je vehalen te lezen.. was ik er toch n beetje bij.. 
welkom terug in NL! x
Powered by Around the globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers"